یه پاییز زردو زمستونه سردویه زندونه تنگو یه زخم قشنگوغم جمعه عصرو غریبیه حصرویه دنیا سوالو تو سینم گذاشتیجهانی دروغو یه دنیا غروبویه درد عمیقو یه تیزیه تیغویه قلب مریضو یه آه غلیضویه دنیا محالو تو سینم گذاشتیرفیقم کجایی دقیقا کجاییکجایی تو بی من تو ب

گفته بودم بی تو میمیرم ولی اینبار نه گفته بودی عاشقم هستی ولی انگار نه هر چه گویی دوستت دارم به جز تکرار نیست خو نمی گیرم به این تکرار طوطی وار نه تا که پابندت شوم از خویش میرانی مرا دوست دارم همدمت باشم ولی سربار نه قصد رفتن کرده ای تا باز هم گویم بمان بار دیگر می کنم خواهش ولی اصرار نه گه مرا پس م...

در این دنیا تک و تنها شدم من ، گیاهی در دل صحرا شدم من چو مجنونی که از مردم گریزد ، شتابان در پی لیلا شدم من چه بی اثر می خندم ، چه بی ثمر می گریم به ناگاهی چرا رسوا شدم من ، چرا عاشق چرا شیدا شدم من من آن بیراه چرا را میشناسد ، من آن شیرین ادا و میش

اولش باور نکردم ، اون هم انگار عاشقم بود هر چی از دلش بهم گفت ، حرفای دلِ خودم بود وقتی دستاشو گرفتم ، خودشو دید توو نگاهم اولش باور نمیکرد ، من توو عشق زیاد خواهـــم عاشقم بمون همیشه ، باورم همیشگی شه فرق بود و نبودنت ، فرقِ مرگ و زندگی شه گاهی میت

خط رو پیشونیم چشمای بارونیم دستای لرزونم پاهای بی جونم روح سرگردونم گلای ایوونم حتی چوب سیگارم فندک تب دارم دوست دارن برگردی خنده ی غمگینم پلاکای سنگینم الکل توو خونم خونه ی زندونم خونه ی متروکم گلای گلدونم بار روی دوشم شونه ی داغونم دوس دارن برگردی